Komende woensdagavond 11 maart teken ik in Alkmaar het Regenboog stembusakkoord van het COC. Het COC is de belangenorganisatie van wat iemand laatst gezellig de lettercommunity noemde: de lhbtiq+-gemeenschap. Het COC heeft een stembusakkoord opgesteld, waarin een aantal strevens zijn opgenomen voor gemeentes als het gaat om emancipatie van lhbtiq+-mensen. Als politieke partij kun je dat akkoord tekenen, waarmee je aan kiezers laat zien dat je die emancipatie belangrijk vindt. En dat je voor de punten uit dat akkoord zult ijveren in de volgende bestuursperiode.
Ik hoefde niet na te denken over of we dit wel of niet moesten tekenen. Het past bij mij, en bij GroenLinks-PvdA, om hierin positie in te nemen en daar pal voor te gaan staan. Je kunt de beschaving van een land aflezen aan de manier waarop dat land met zijn kwetsbaren omgaat, en GroenLinks-PvdA wil beschermen wat kwetsbaar is.
Kwetsbaar is sterk
Kwetsbaar betekent niet zwak, of stemloos. De lettercommunity die wordt vertegenwoordigd door het COC is juist een groep sterke mensen. Mensen die het aandurven om hun eigen weg te volgen, ongeacht wat de rest van de wereld ervan vindt. Mensen die zichzelf niet verloochenen ondanks dat ze soms worden uitgesloten of afgestoten. Mensen die zich uitspreken en keer op keer voor zichzelf opkomen, ondanks dat ze soms worden weggehoond of bedreigd.
Kwetsbaar betekent hier simpelweg: anders dan de norm. Kleiner dan de grootste groep. Zonder voldoende borging in wet- en regelgeving. En zonder voldoende acceptatie in cultuur en samenleving.
De vergelijking met vluchtelingen dringt zich op. Met vrouwen. Met journalisten, wetenschappers, activisten. Groepen die net zomin zwak zijn, maar wel kwetsbaar in een tijd waarin zondebokpolitiek wordt bedreven.
De afgelopen tijd doen zogenaamde beschavingen weer een stap terug in de emancipatie van deze groep. En krijgt ze het weer flink voor de kiezen. In de VS, in Oost- en Midden-Europa en van oudsher in landen die nog niet eens met die emancipatie waren begonnen. En ook in Nederland zien we een beweging de verkeerde kant op. Ook al is de acceptatie van groepen uit de community in Nederland best groot, toch hebben zij steeds vaker met geweld en intimidatie te maken. On- en offline.
De vergelijking met vluchtelingen dringt zich op. Met vrouwen. Met journalisten, wetenschappers, activisten. Groepen die net zomin zwak zijn, maar wel kwetsbaar in een tijd waarin zondebokpolitiek wordt bedreven. Een tijd waarin conservatieve partijen vrouwen weer terug naar het aanrecht willen krijgen. Een tijd waarin macht belangrijker is dan kennis. Waarin geld gemeenschap overschaduwt. En waarin geweld meer wordt gewaardeerd dan liefde.
Rechten voor iedereen
Die hele negatieve spiraal wordt aangevuurd door groeiend extreem- en radicaal-rechts en zich daarmee verbindende religieuze groepen van alle gezindten, die anderen doen geloven dat het beschermen van lhbtiq+-, vluchtelingen- en vrouwenrechten hun eigen rechten schaden. Die zich allerlei onwaarheden en verdraaiingen permitteren om mensen maar mee te krijgen in hun waanbeelden. Zo zouden regenboogzebrapaden verwarrend zijn voor verkeersdeelnemers en daarom onveiliger[1]. Een genderneutraal toilet zou onveilig zijn voor vrouwen[2]. En het homohuwelijk schadelijk voor kinderen[3].
Waar is de rest?
Omdat we weten dat dit niet waar is en omdat we weten dat het tegenovergestelde belangrijk is, zelfs fundamenteel voor een stabiele en beschaafde samenleving, dáárom nemen we positie in. En staan we daar pal voor. Dat zouden meer mensen moeten doen, maar zelfs progressieve partijen zien af van het tekenen van dit stembusakkoord. We staan daar woensdag alleen met de Vrije Lijst en Partij voor de Dieren Castricum. Zonder de VVD, zonder Lokaal Vitaal, zonder het CDA en zonder Forza. En zelfs zonder D66.
Een gemiste kans. Om te beschermen wat niet zwak is, maar wel kwetsbaar.
[1] Regenboogkleuren die worden aangebracht bij een officieel zebrapad en voorzien van het verplichte zebrapadbord, zijn net als gewone zebrapaden een officiële oversteekplaats en leiden niet tot verwarring. De meeste gemeenten hebben prima verkeerskundigen in dienst die weten hoe ze dat goed moeten aanleggen, zoals in Castricum en Limmen is gebeurd.
[2] Uniseks toiletten blijken niet onveilig voor vrouwen, maar uit onderzoek blijkt wel dat de situatie vaak andersom is: de gescheiden man/vrouwtoiletten zijn juist voor mensen uit de LHBTIQ+-gemeenschap onveilig. Zie ook: Safe Plees – Geen gezeik – Iedereen gelijk
[3] Ouders van hetzelfde geslacht of meeroudergezinnen zouden de kinderen (mentale) schade berokkenen. Daar is geen bewijs voor. Sterker, sommige onderzoeken laten het tegenovergestelde zien: Utrechts onderzoek: ‘Kinderen met ouders van gelijk geslacht doen het hartstikke goed’ – RTV Utrecht. Zie ook: MOVISIE-Handreiking-LHBT-Roze-ouderschap-LR-MOV-4504929-1.0.pdf
